Bir güzel adam… Dayım Cevat Özkaya

Bu satırları dayımın hayatında müstesna bir yeri olan Saraybosna'daki evimde ondan arda kalan hatıraların ve fikrî mirasın ağırlığıyla yazıyorum. Az önce kuzenim Şule'den gelen bir mesajla sarsıldım. Dayımın vefatından sonra çantasındaki kitapların arasından çıkan ufak bir notun tek bir satırına takılıp kaldı gözlerim: Sare'ye bir kitap yazdırmalı. Boğazım düğümlendi. Bizim Çerkes kültüründe büyükler küçükleri yüzlerine karşı övmekten çekinir, ancak arkalarından her daim yüreklendirir ve dualarıyla kanatlandırırlar. Dayım da öyleydi. Hastalığı boyunca, onunla daha çok vakit geçirmek ve onu rahat ettirmek için yarışan kız kardeşlerinin evlerinde konakladı. Annemde kalırken her çarşamba…

Oku Kaydet

Daha